Eleonora Elicia Charles

**Eleonora Elicia Charles** · Konu: Eleonora Elicia Charles C.tesi Ekim 04, 2008 9:26 am

~ Sıkıcı Bir Gün ~

Gün ağarmak üzereydi. Eleonora dAha o tatlı uykusundan uyanmamıştı. Perdenin arasından süzülen ışık odayı aydınlatmaya yetmişti. Yavaş yavaş bademe benzeyen kahverengi gözleri açılıyordu. Fakat Perdenini arasından süzülen ışık gözlerini geri kapatmasına neden oluyordu. Sonunda gözlerini açmıştı. Güneş gelmeyen tarafa dönerek

" Şu lanet saat çalmadan kapatayım yoksa durmadan çalıcak zaten başım ağrıyor "

diyerek yatağından kalktı. O dalgalı ve kahverengi saçları birbirine karışmıştı. Üzerinde bir sersemlik vardı. Elini yüzünü yıkayıp üzerinde olan sersemliği atmayı istedi.Yüzünü yıkamıştı. Krem rengi üzerinde kitap ve boş su bardağı bulunan sehbasının çekmecesini açtı. İçinden yuvarlak ve uçları pembe renkli aynayı aldı eline. Garip bir gülümsemeyle yüzüne baktı. Islak ve solmuş bir yüz. Eleonora kendini kötü hissediyordu bugün. Aslında hiçbir yere gitmeye niyeti yoktu.

Biraz hava almak için göl kenarında turlamak istedi. Üzerine beyaz ve sıfır kollu bir T-short giydi. Altına ise beyaz kot pantonunu giydi. Eleonora bugün beyazlara bürünmüştü. Masasının üzerinde bulunan anahtarını cebine soktu. Odasının beyaz ve üzerinde posterler bulunan kapıyı açtı hızlıca çarptı. Kapının üzerinde bulunan tüm posterler yere düşmüştü.Sonra Malikanenin kapısı çekerek Göl kenarına doğru yol aldı.

~ Göl Kenarı ~

Eleonora nihayet göl kenarına varmıştı. Etrafa biraz göz gezdirdi. Sadece 1 tane kız vardı. Eleonora kızın altın sarısı saçları dikkatini çekmişti. Kız birden arkasını döndü. Eleonora ya sinsice bakarak

" Hııhh "

dedi. Eleonora böyle kızlardan nefret ediyordu.
Ama kız siması tanıdık geliyordu. Kız Eleonora yaklaşarak

" merhaba ben Rosie Reeser "

dedi ve gülümsedi. Eleonora şaşkınlıkla kızın yüzüne baktı. Rosie Eleonora tedirgin bir yüz ifadesiyle bakarak

" Ne oldu neden bana öyle bakıyorsun "

dedi. Eleonora bir süre sonra Rosie ye

" Canım arkadaşım Rosie demek sensin "

dedi. Rosie birden " nerden tanışıyoruz anlayamadım " dedi. Eleonora " hatırlamadım mı ben Eleonora Elicia Charles senin en yakın arkadaşın "dedi. Rosie Eleonora ya bakrak boynuna sarıldı ve " Eleonora canım benim ya seni çok özledim " dedi ve dewam etti " neden noel tatilinde bana Mektup yazmadın seni çok merak ettim "dedi. Eleonora " ne yollamadım mı? Tüm sene boyunca yazdım asıl senden cevap gelmedi " dedi. Rosie " hayır bana bir tane bile mektup gelmedi " dedi. Eleonora " herneyse Kelly teyze, Richard enişte ve küçük şeytan daniel ne yapıyorlar hepsini çok özledim " dedi . Rosie " çok iyiler en yakın zamanda seni yanlarından görmek istiyorlar "dedi. Eleonora rosie ye " Hangi binadasın Rosie " der demez " rawenclaw " dedi Rosie . Eleonora " Hadi ya off aman neyse artık görüşebilecez ama " dedi ve gök gürlemeye başladı. Rosie Eleonora " hadi artık gidelim hava bozmaya başladı "dedi ve Büyük salona doğru ilerlediler.

**Eleonora Elicia Charles** · Konu: Geri: Eleonora Elicia Charles C.tesi Ekim 04, 2008 9:26 am

Ateşten alevler yükseldi. Alevin yaladığı gölgeler sallandı. Ateşin üzerinde bir anda Svét'in suratı görüldü. Alevler söndü. Bir duman kokusu yayıldı. Sessizlik ve sis Svét'in sözlerini dinlemeye hazırlanır gibi çöktü ağaçsız alanın üzerine.

" Hiç sevmedim kimseyi senin kadar
Yüreğim yanmadı hiç bu kadar
Çok yanlızım,seninle bir yarım ellerim
Yok söylemeden olmaz ben sana aşığım"

bu satırları söylerken,çıkmamak üzere hayal dünyasına dalıyor,boğuluyordu. Zifiri karanlığa dalarcasına gözleri kararıyor,durmaksızın başının döndüğü anlarda gözlerini yumuyordu ,korkan bir çocuk gibi.

Yeni bir alev demeti fışkırdı korlardan.Gölgeler yie ormana kaçıştı,yine ateşe geri geldi. Sessiz bir dans tutturup titriyorlardı. Kurşuni dallar korlar içinde çıtırdayıp inlerken Svét o dehşet geceyi aklına getiriyor,korkudan titreyen küçük bir kız çocuğu iki büklüm oluyordu.

Her defasında dolan gözlerinin altı kuruyor,kızarıyordu bir alev topu gibi. Göz yaşları yanağında aşağıya doğru usulca süzülüyordu. Sanki alevleri söndürecekmiş gibi tıs sesleri çıkarıyordu. Garip bir sükünet hüküm sürüyordu vücudunda.

Ağaçların yaprakları sıcak hava akıma kapılarak hışırdıyordu. Neşeli canlı alevler ,sarı ve kızıl dillerhalinde kucaklaşıyor,oynaşıyor, kıvılcımlar saçarak gökyüzüne yükseliyordu.

Gökteki yıldızlar kıvılcımlara gülümsüyor,sanki yanına çağırıyordu...
Gözleriyle şöyşe bir süzdü. Çevresinde görünen herşey ağır hareket içerisinde sallanıp duruyordu. Gökte kurşuni bulutlar birbirini kovalıyor,yolun iki yanında ıslak ağaçlar geriye doğru kaçıyor,tepeler dikiliyor,sonra ortadan kaybloluyordu.

Rüzgarın nemli ıslığı biribirine karışıyor,alevi püskürtüyordu. Monoton bir akım halinde kırların üstüne yayılıyordu. Semiz güz kargaları ,sürülmüş toprak üzerinde yürüyor,ıslak çalarak saldıran tüylerini birbirine geçiren rüzgara yanlarını dönüyor,sendeliyor sonunda kuvvete boyun eğerek havalanıyor,başka bir yerde dinlenmeye gidiyordu.

**Eleonora Elicia Charles** · Konu: Geri: Eleonora Elicia Charles C.tesi Ekim 04, 2008 9:27 am

Ihlamur tepeleri,çamların ardından,çok alçaklara inmiş bulutlara benziyordu. Ihlamurların sık yapraklı tepeleri geniş pencereden içerisini seyrediyordu. Tozlu yaprakların üzerindeki parlayan sarı lekeler sonbaharın ilk işaretlerini taşıyordu.

Güçlükle,kısık kısık soluyor ,göğsünden boğuk bir hırıltı çıkarıyordu. Yüzü ter damlacıklarıyla kaplıydı. Ağırlaşan ellerini güçlükle kaldırıyor alnını siliyordu. Pencereye doğru yaklaştı Svétlena. Sokağı seyretmeye daldı. Dışarısı soğuk ve karanlıktı. Rüzgar uykuya dalmış küçük evlerin damlarındaki karları süpürüyor, duvarlara çarpıp yere iniyor,incecik kar taneleri toz bulutu gibi sokağın bir yanından diğer yanına savruluyordu.

Canı sıkılıyordu. Aklına yapacak hiç birşey gelmiyordu. Gözlerini etrafta şöyle bir gezdirdi. İşte Çatlak Kazana gitmeyi planlıyordu. Ne zamandan ber i oraya uğramıyor,hatta yanından bile geçmiyordu.

Hızlı bir şekilde dolabının yanına doğru ilerledi ve dolabın kapısını açtı. Şöyle bir göz attı elbiselerine.Askıda duran T-shortleri , elbiseleri katlanmış kot pantolonları sihirli bir düzenek kurmuştu adeta.

Askıda duran siyah sol köşesinde kurdele olan T-shortü aldı eline. Dar paça kot pantolonunuda aldı ve üzerine giydi Svét.
Aynaya bakarak kahkülünü düzeltti ve saçlarına hafif dalgalar verdi ve odasının kapısını açarak odadan ayrıldı.

Merdivenler

Ayakkabılaruyla büyük merdivenin genil basamaklarını atlaya atlaya ilerliyordu Svétlena. Merdivenin koyu kahverengi ahşap ve aralarında çicek desenli tülle sarmalanmış kordonlarına tutuna tutuna ilerleiyordu Svétlena. Merdiven btmek bilmiyor bir türlü son bulmuyordu.

Merdivenin ahşap kordonundan ayağını attı Svétlena. Kayarak aşağıya inmek istiyordu. Küçükken yaptığı gibi. Neşeli ve tatlı bir sesle bağırdı ;

" Vovv!İşte bu!"

diyerek kaydı. Sonunda merdivenler bitmiş çıkış kapısına varmıştı.Merdivenin kordonundan hoplaya zıplaya atladı Svétlena. Kapıyı açtı. Kapının gıcırtısı fazla sürmeden kesildi. Ve malikaneden ayrıldı.

Hızır otobüsünü kaçırmıştı Svétlena. Asasını çıkardı. Konstre olmaya çalışıyordu. Çatlak Kazanın yakınlarına biryere ışınlanmaya çalıştı ve gözden kayboldu.

Işınlanmıştı Svétlena. Yavaşça ilerliyordu. Ayakları altında karın çıkardığı gıcır gıcır sesi duydu. Çatlak Kazan tabelasını görmüştü. Ser rüzgarın yüzüne vuruyor saçlarını savuruyordu. Dalgalı saçlarını eliyle sağ omzundan aşağıya doğru sallandırdı.

Çatlak Kazan

Sert ve emin adımı duyuldu Çatlak Kazanda. İçeriye girdi. Şöyle bir süzdü etrafı. Düzen içinde yerleştirilmiş boş masa ve sandalyeler sihirlile düzeltiliyordu.Bir oda kiralamak için rezerveye doğru ilerledi. Donuk bir sesle;

"Tek kişilik büyük bir oda istiyorum Lizzy'cim"

Çatlak Kazanda yankılanmıştı bu ses. Tekrar derin bir sesizlik çökmüştü ağır ve kara bir bulut gibi.

**Eleonora Elicia Charles** · Konu: Geri: Eleonora Elicia Charles C.tesi Ekim 04, 2008 9:27 am

Sarsıla sarsıla uynadı Svétlena. Ağır ,kaba bir el yüreğini yakalamış ,insafsızca sıkıyordu. Garip bir sükünet hüküm sürüyordu vücudunda. Yatağından hışımla kalktı Svétlena. Penceresinin yanına doğru ilerledi. Küçük fakat yayvan koltuğa oturarak ,yüzü nilüferlerle kaplı gölü seyre daldı.
Göl karanlık ve sessizdi. Gölün ortasında ahşap bir sandal vardı. Sararmış yapraklarla süslü siyah sulara yapışmış gibiydi. Ölü yapraklar ortasında hareketsiz duran o bomboş ,küreksiz tekneden derin bir hüzün,esrarengiz bir keder yayılıyordu etrafa.

Svétlena gözlerini malikanenin bahçesine dikti. Leylakların,akasyaların dalları,genç kayınların gümüş yaprakları ,Svétlena'nın odasının penceresinden içeri tatlı bakışlar fırlatıyordu. Oda sessiz ve karanlıktı. Yaprakların dişli gölgeleri döşemenin üzerinde titreşiyordu adeta.

Duvarda asil ve sert bakışlı atalarının portleri altında kitap rafları uzanıyordu. Şehirdeki gece hayatının gürültüleri ağaç yapraklarının sarsarak açık pencereden içeri doluyordu. Svétlena 'nın tanımadığı bu gürültüler uzaktan geliyor,malikaneye varıncaya kadar gücünün kaybediyor ve odanın içinde son buluyordu.

"Aşk kırıntısıyla ,doymaktansa
Tek başıma aç kalırım bu hayatta
Paylaşacak birşey artık yoksa
Bir erkek ve bir kadın arasında..."

Svétlena'nın biraz boğuk çıkan bu sesi geçmişten geliyor gibiydi,umutları uyandırıyor,güven veriyordu.
Derin bir sessizlik çökmüştü odaya. Karanlık ve sessizlik oda içinde yoğunlaşıyordu.

"Tak!Tak!Tak!"

sessizliği bozan bu ses odada yankılanıyor,duvarları ve camları titretiyor gibiydi. Sakinliğini ve tavırlarını bozmayan Svétlena bacak bacak üstüne attı. Ellerinin birleştirdi ve tatlı bir sesle;

"Girebilirsin"

diyerek tekar gölü seyre daldı. İçeri giren ablası Adelynn'dı. Boğuk bir sesle Svétlena;

" Bugün büyükbabamız Nicolay James'in ölüm yıldönümü "

demesiyle Adelynn;

"Öldü gitti işte!Boşver ölüm yıldönümü falan."

bu sözleri duyunca kafasını iki yana salladı Svétlena ve ;

" Öldü mü?Anlamı ne bu kelimenin,Ne öldü?Büyük babamıza olan saygın mı?Sende uyandırmış olduğu duygular mı söndü,yoksa cesur,dürüst bir insanın kafanda canlandırdığı imaj mı silindi?Bütün bunlar mı öldü Adelynn?Benim için bunlar asla ölmeyecektir. Bir insan için öldü derken biraz fazla acele ediyoruz gibime geliyor. Dudakları ölür,ama sözleri yaşar ve sağ kalanların kalbinde sonsuza dek yaşayacaktırda!"

Adelynn bu sözler karşısında donakalmıştı adeta. Svétlena Adelynn bir tebessümle baktı ve devam etti;

"Sana göre saçma sözler söylüyorum belki ama...Ben cesur,dürüst insanların bana bu harika yaşantıyı sürdürme mutluluğu veren kimselerin ölümsüzlüğüne inanıyorum. Bizim için yaptığı fedakarlıklar...Evet bu yaşantı bana mutluluk veriyor,şaşılacak karmaşıklığı,belirtilerinin çok çeşitliliği ve bağladığı fikirlerin zemin kazanması beni sarhoş ediyor. Belki duygularımızı açıklamakta hasis davranıyoruz,yaşantımızda fazla kafaya yer veriyoruz ve bu bizi bozuyor. Hissedeceğimize akıl işletiyoruz daha çok. Diyorum ki!En azından ailemize ve atalarımıza karşı nankör ve bencl olamayalım "

sesinden yle bir heyecan ,öyle bir sevgi,öyle bir tatlılık vardı ki,sözlerle ifade edilemeyecek kadar güzeldi. Hayret edilecek derecede sade ve içtenlikle konuşuyordu. Kendisini bulmuştu artık,gücünü görüyor ,eksiklerini biliyordu.Özellikle gerçek aile duygusu uyanmıştı içinde.